Amoras

Firewatch

Firewatch is zowat de meest bekroonde walking simulator van 2016. Voor diegenen die de term niet kennen. Een walking simulator is een benaming dat wordt gegeven aan een spel waarbij de gameplay tot een minimum is herleid en waarbij je hoofdzakelijk een verhaal ondergaat. Andere games in het genre zijn oa Dear Esther, The Vanishing of Ethan Carter en Gone Home. Firewatch van de developer Campo Santo is één van de meest gekende voorbeelden van het genre dit jaar. Je speelt er een zeker Henry die een job als parkwachter opneemt in de zomer van 1989. Je krijgt een wachttoren toebedeeld en zal van daaruit de wildernis in de gaten moeten houden. Tijdens deze periode kom je nagenoeg geen andere mensen tegen en zal je enige menselijke interactie bestaan uit de radiocontacten dat je hebt met Delilah, een andere parkwachter die een paar kilometer verderop werkt. Meer over het verhaal zal ik in deze bespreking niet uit de doeken doen want dan zou ik algauw het plezier van het spel vergallen voor de lezer. Het spel is vrij kort, een viertal uurtjes, en speelt zich dus hoofdzakelijk in de wildernis af. Je krijgt wat kleine taken te verwerken waardoor je elke dag de bossen moet intrekken en gaandeweg bouw je een zekere band op met Delilah.

De graphics van Firewatch zijn knap en de wouden zijn prachtig in beeld gebracht. Vooral de verschillende lichteffecten zijn knap. De game heeft een vrij minimalistische soundtrack die de sfeer ten goede komt. Het verhaal zelf werd ik, in tegenstelling tot veel andere mensen dit jaar, veel minder door gegrepen. Als ik sommige reviews lees, vraag ik me af of ik wel dezelfde game gespeeld heb. Wat sommige mensen allemaal maken uit een vrij simpel verhaal als deze Firewatch gaat mijn petje te boven. Het heeft zelfs niet te maken met andere interpretaties want het verhaal is heel ondubbelzinnig. Ik verwachtte me aan een emotionele rollercoaster met een straf einde maar dit viel zwaar tegen. Firewatch bleek voor mij uiteindelijk een ok spelletje te zijn zonder enige emotionele impact.

Uitgespeeld op 30/12/2016

Foto’s van de game:
  

The Room 2

Nu we op de laatste dagen van 2016 aangekomen zijn ben ik nog wat van mijn ongoing games aan het uitspelen waarbij ik al redelijk gevorderd ben. The Room 2 van Fireproof Games is een IOS spel dat een vervolg breidt aan de eerste episode. Wederom krijg je een reeks puzzels voor je kiezen waar je doorheen dient te ploeteren. De game heeft een vrij mystiek, esoterisch sfeertje en gaandeweg kom je meer te weten over het verhaal aan de hand van brieven en andere notes die rondslingeren. Het blijft echter allemaal moedwillig vaag. De nadruk ligt vooral op het oplossen van de puzzels. Zoals in de eerste game zijn deze puzzels prachtig in 3d vormgegeven. Je kan de verschillende voorwerpen en toestellen langs alle kanten onderzoeken en kantelen aan de hand van swipe bewegingen. Hendeltjes en knoppen bedien je door er gewoon op te drukken met je vinger en er zijn zelfs een paar stukken die de gyroscoop van je Iphone gebruiken.

De game is naar mijn gevoel alleszins een flink stuk langer dan zijn voorganger en biedt ook meer variatie. Daar waar je in het eerste spel telkens de focus legde op 1 voorwerp, kom je hier terecht in kamers waar je een interactie dient te vinden tussen verschillende objecten. Dit maakt deze game iets complexer dan zijn voorganger, het blijft echter vlot doenbaar. Ik heb bij geen enkele puzzel lang vastgezeten. De keren dat je dan toch vastloopt hebben meestal niet te maken met de complexiteit van een vraagstuk maar eerder met het gekende point ‘n click syndroom dat je een bepaald voorwerp simpelweg niet vindt. Zo zat ik een tiental minuten te zoeken op een bepaald moment tot ik tot de constatatie kwam dat je het deksel van een bokaal in een kast kon losschroeven. Bleek uiteindelijk daar dan een voorwerp in te liggen dat ik nodig had. Zo kom je wel vaker even vast te zitten maar nooit voor lang. The Room 2 is een prima opvolger van de eerste episode en ik kijk uit om de trilogie uit te spelen nu dat ik de derde episode heb binnengehaald op mijn Iphone 🙂

Uitgespeeld op 30/12/2016

Foto’s van de game:

Inside

Inside is zowat alles wat Limbo had moeten zijn. Zo kan ik deze game nog het best samenvatten. De Deense developer Playdead weet wederom een bizar sfeertje neer te zetten in deze lynchiaanse platformer. Terug een korte ervaring maar werkelijk irrëeel opgebouwd. Na de 3tal uurtjes die je nodig hebt om door de game te ploeteren blijf je met meer vragen dan antwoorden achter maar één ding is duidelijk, je bent een ervaring rijker. Je kruipt in deze game in de huid van een klein jongetje dat doorheen bizarre taferelen en landschappen zich een weg baant. Waar de decors eerst nog vrij normaal lijken te zijn, veranderen ze al vrij snel naar kille gigantische structuren en labo’s waar gekke geleerden de meest gruwelijke experimenten lijken te beoefenen. Zoals zijn voorganger Limbo moet Inside het van minimalisme hebben. Verwacht geen overdonderende bombastische muziek en/of actiescenes. Inside bevat nagenoeg geen muziek en de weinige kleuren en muzieknoten die de game rijk is, zijn er om de drukkende sfeer kracht bij te zetten.

Doorheen het spel zal je hoofdzakelijk moeten klimmen, rennen en springen zoals in elke goede platformer en hier en daar wat eenvoudige raadsels oplossen. Dat is dan misschien ook meteen het enige minpunt dat ik kan bedenken voor dit spel. Je hebt nooit werkelijk de indruk dat je iets uitdagends aan het spelen bent. De raadsels stellen niet veel voor en het platformwerk vergt eveneens weinig behendigheid. Dit resulteert helaas vrij vaak in een soort gevoel van leegheid, een zekere verveling dat enkel doorbroken wordt door de uitstekende art direction van de game. Voor stijl, sfeer en ervaring krijgt deze game van mij goede punten, als game op zich laat het iets te veel steken vallen. Limbo was in het zelfde bedje ziek, Inside is wel duidelijk de betere game van beiden.

Uitgespeeld op 28/12/2016

Foto’s van de game:

Infinity Blade 2

Een jaar na de eerste episode bracht Chair Entertainment dit vervolg uit op Infinity Blade. Deze game is uitgekomen in het jaar 2011 dus ongeveer 5 jaar geleden en het is onwaarschijnlijk hoe zeer dit nog steeds een grafisch hoogstandje is voor de smartphone. 2011 was het jaar van de Iphone 4S en het is amper te bevatten dat dergelijke game kon draaien op die hardware. Nu met mijn Iphone 7 speelt deze game uiteraard heel vlotjes maar de pracht en praal is nog steeds een belangrijke eigenschap van deze game. Infinity Blade II gaat verder op het verhaal van de eerste episode. Nadat je de God King hebt verslagen ben je op de dool. Je bent tot de conclusie gekomen dat de God King niet de enige onsterfelijke was en nu vrees je voor de veiligheid van je dorpsgenoten. Je trekt wederom er op uit om een middel te vinden om de andere onsterfelijken te vinden en inzicht te vergaren met betrekking tot hun herkomst. Gaandeweg verneem je dat de Worker of Secrets je wel meer zal kunnen vertellen.

Het vervolg speelt exact zoals de eerste episode. Het spel is een aaneenschakeling van gevechten tussen dewelke je jouw personnage laat stijgen in level en uitrust met steeds krachtigere wapens en bescherming. De gevechten doen erg denken aan een moderne versie van het spelletje punch out. Het is kwestie van op tijd en gepast te reageren op je vijand. Als verdediging beschik je voornamelijke over 3 technieken. Je kan blocken, je kan ontwijken (dodge) en je kan counteren (parry). Blocken is gelimiteerd totdat je schild stukgaat zodat je niet zomaar dit oneindig kan toepassen. Ook de dodge techniek is niet eindeloos toepasbaar. Na een paar dodges raakt je personnage vermoeid en dan word je vrij sloom waardoor je snelle aanvallen niet zomaar meer kan ontwijken. Tenslotte heb je de parry waarbij je met je wapen op het exacte moment een aanval van de vijand dient te counteren. Dit doe je door exact in de tegengestelde richting te swipen dan de richting waarin de vijand je aanvalt. Dit vergt enig inzicht in het aanvalspatroon van je tegenstander en redelijk goede reflexen. Counter je een verkeerde richting of te laat of te vroeg, dan ben je een vogel voor de kat.

Als je een vrije opening ziet in de bewegingen van je tegenstander is het zaak om zelf aan te vallen. Ook hier heb je meerdere mogelijkheden. Je hebt de normale aanval waarbij je met je vinger over het scherm swiped in verschillende richtingen en zo zelf combo’s kan uitlokken, je hebt een superaanval die je pas kan uitvoeren nadat je meter terug volgelopen is en tenslotte heb je een magieknop die je in staat stelt aan de hand van het “tekenen” van magische runes op het scherm om allerlei effecten te bekomen. Het geheel is eerst wat wennen maar vrij snel krijg je de smaak te pakken en worden de gevechten best leuk en uitdagend. Hoe verder je komt in het spel, hoe meer variatie je in de vijanden hebt en hoe meer verschillende routes zich openen langs waar je heen kan.

Het spel is ook best pittig te noemen. Niet iedereen zal er vlot doorheen geraken. Infinity Blade II doet zowat alles wat de eerste game deed maar dan grootser en beter. Ik ben benieuwd naar de derde en laatste episode in de trilogie!

Uitgespeeld op 18/12/2016

Foto’s van het spel:
 

Planet Coaster

Puzzle Agent 2

Het gaat hard de laatste weken met mijn mobiele games. Op een paar dagen verschil heb ik nu een aantal spelletjes uitgespeeld dat al een tijdje virtueel stof lagen te happen op mijn Iphone. De laatste die ik nu aan dit rijtje kan toevoegen is Puzzle Agent 2 van Telltale Games. Dit spel is een vrij klassiek vervolg op de game die de developer een jaar eerder op de wereld losliet. Het verhaal knoopt terug aan bij de gebeurtenissen uit de eerste game. We vinden Special Agent Nelson Tethers van de FBI Division for Puzzle Research (een mondvol) terug. De Scoggins zaak is nog maar net achter de rug of hij duikt er terug in. We keren terug naar het besneeuwde slaperige, ietwat mysterieuze, dorpje Scoggins Minnesota terug om op te helderen wat vorige keer niet opgelost geraakte. Binnen de kortste keren raakt Nelson Tethers verstrikt in het meest onwaarschijnlijke verhaal dat men zich kan inbeelden.

Gooi wat X-Files, Twin-Peaks en Poirot in een blender, gooi er een sausje over van vrij makkelijke puzzels en je weet wat je kan vinden in deze game. De sfeer is heerlijk en het verhaal blijft boeien maar glijdt wel vrij snel af naar het krankzinnige. De puzzels zijn ook hier omnipresent maar zijn niet van een denderend niveau. Wat ik erger vind is dat de tweede episode zowaar nog korter is dan de eerste aflevering (die al niet erg lang was). Reken een 4tal uurtjes om er doorheen te ploegen. Het zijn 4 aangename uurtjes, maar ze zijn ook terug snel vergeten, een gemiste kans. Daar waar ik de eerste episode nog kon aanraden kan ik dit echt niet zeggen van dit tweede deel. Beide delen hadden gewoon 1 enkele game moeten zijn. Dit voelt letterlijk als een DLC aan.

Uitgespeeld op 8/12/2016

Foto’s van het spel:
 

Kingdom Rush

Tower Defense games zijn er bij de vleet op IOS en Android maar Kingdom Rush steekt hier toch met kop en schouders bovenuit. Het spelgenre is niet nieuw en maakt al jaren het mooie weer op mobiele platforms. Het is ook niet verwonderlijk dat het zo’n succes kent. Tower defense games combineren de leukste eigenschappen van een RTS game met een eenvoudig te bedienen gameplay. Het principe is kinderlijk eenvoudig. Je krijgt een speelveld voor je waarop je torens dient neer te zetten als verdediging tegen vijanden.  De vijanden worden meestal in vlagen oftewel “waves” losgelaten op het veld en het is dus zaak om er zo min mogelijk door te laten. Elke vijand die de andere kant van de map bereikt kost je een leven. Ben je alle levens kwijt, dan is het game over. Dit basisprincipe wordt verder complexer gemaakt door een aanzienlijke variatie in het type torens, het type vijanden, en de complexiteit van de map waarop je speelt. Bovendien kost het plaatsen van elke toren je geld; geld dat je verdient door het verslagen van vijanden. Retesimpel qua concept, leuk om een potje af en toe te spelen en het blijft boeiend. Hoe verder je geraakt hoe complexer de uitdaging. In het begin beschik je enkel over toren met boogschutters en zijn de vijanden vrij domme orcs en trollen. Echter vrij snel krijg je zwaardere vijanden te verwerken maar breidt je arsenaal dan ook uit. Zo krijg je bommentorens, magische torens en forten tot je beschikking. Je kan deze dan ook gaan uitbreiden met meer of minder opties en zo kom je vrij snel tot een interessante gameplay waar je goed moet nadenken waar je je zuurverdiende centjes wil aan uitgeven.

Het spel is opgebouwd als een avontuur bestaande uit een opeenvolging van verschillende maps die allemaal herspeelbaar zijn in hogere moeilijkheidsgraden. De game bevat bovendien een shop die je toelaat om extra bonusitems te kopen die je helpen om een onoverkomelijke map toch door te geraken. Het geheel kreeg een cartoony sausje over zich heen en de geluidjes en stemmen zijn ook hilarisch. Kortom een heerlijke game met een hoge replay value.

Uitgespeeld op 08 december 2016

Foto’s van het spel:

Puzzle Quest 1

Zowat 8 jaar na deze game voor mijn Iphone gekocht te hebben (destijds een zogenaamde Iphone 3G) heb ik eindelijk de tijd genomen om deze game uit te spelen. Waarom het al die tijd geduurd heeft, geen flauw idee. De formule is nochtans heel verslavend. De allereerste populaire match3 game ooit was bejeweled van Popcap. De gameplay was nog vrij eenvoudig, blijf gekleurde stenen verschuiven om combinaties te maken van minimum 3 opeenvolgende gelijkgekleurde stenen en ze verdwijnen. Laat je er meer verdwijnen dan 3 dan geniet je allerhande powerups en indien je er in slaagt om kettingreacties te ontketenen op het spelbord dan verdien je heel wat bonuspunten. Simpel, verslavend, heerlijk in korte sessies. In 2007 bracht Infinite Interactive een bijzonder verslavende twist op deze mechaniek uit. Het concept veranderde niet. Je diende nog steeds gekleurde stenen te verschuiven om combinaties te maken maar bovenop deze gameplay gooide de developer een roleplaying game. Het spelbord werd een gevecht met een tegenstander die je diende te verslagen aan de hand van het combineren van doodshoofden. Je tegenstander en jij speelden beurt om beurt en je kon ook spreuken inroepen die verschillende effecten gaven op het spelbord. Sommige spreuken veranderen een reeks stenen van kleur, andere spreuken laten bepaalde kleuren verdwijnen en zo heb je nog een boel mogelijkheden.

puzzle-quest-ios-1-01

Buiten de gevechten om volgde je een avontuur waarbij je een hoofdpersonnage verplaatste overheen een kaart van een Tolkien-achtige wereld. Tijdens je avontuur kon je steden veroveren, wapens kopen, verkopen of zelfs maken, vriendschappen sluiten enzoverder enzomeer. Puzzle Quest was geboren. Het werd een instant hit en is zowat op elke console van dat tijdperk verschenen. Ikzelf heb de game destijds op Nintendo DS gekocht en tevens op Iphone. Ik heb echter altijd de game na een aantal uren laten links liggen omdat ik wel weer met een andere blockbuster van het moment bezig was. Nu dat ik me de laatste tijd zowat focus op het effectief uitspelen van mijn backlog heb ik dus ook deze game vanonder het stof gehaald en ik heb het me niet beklaagd. Ik ben er begin november 2016 aan begonnen en nu een kleine maand later heb ik het avontuur doorploetert. Het verhaal scheert geen hoge toppen en is zeer stereotiep te noemen maar de gameplay zit zo verslavend in mekaar dat ik altijd wel ergens een goede reden vond om even een paar battles te spelen. Een bijzonder punt dien ik ook te geven aan de muziek tijdens het spel dat zo heerlijk is dat het als ik niet aan het spelen nog steeds in mijn hoofd bleef zitten. Een toffe game dus, dat helaas nu niet meer te koop is in de appstore vanwege het feit dat de app niet meer up to date is. Aangezien ik de game destijds heb gekocht kon ik het spel wel nog installeren maar voor anderen is dit spel niet meer beschikbaar. Die kunnen zich echter wel storten op Puzzle Quest 2 datook nog me ligt op te wachten voor Iphone :p

Uitgespeeld 4 december 2016

Foto’s van het spel
puzzle-quest-ios-1-00 puzzle-quest-ios-1-02 puzzle-quest-ios-1-03 puzzle-quest-ios-1-04 puzzle-quest-ios-1-05

Project Cars Limited Edition

project-cars-limited-edition-00 project-cars-limited-edition-01

Aangekocht 26/11/2016

Foto’s van het spel:
project-cars-limited-edition-02 project-cars-limited-edition-03 project-cars-limited-edition-04